In 1989 kreeg ik mijn eerste auto, een Ford Capri IIS uit 1977 signaal geel met een zwart dak. Met veel plezier reed ik hierin, al was toen voor mij al de droom auto een originele JPS. Zoals de meeste wel weten zijn er van deze auto maar weinig gemaakt, en nog veel minder over. Omdat ik geen dromer ben, heb ik nooit hoop gehad zo’n auto te hebben. Wel wilde ik graag een zelfde type auto terug vinden als ik gehad heb. Na een paar jaar zoeken heb ik in Duitsland de replica van mijn 1e Capri terug gevonden. Na het benodigde werk heb ik deze in 2005 bij het RDW laten keuren, en dacht dus voorlopig klaar te zijn. Eind 2005 werd ik getipt dat er een originele JPS 2.3 te koop stond. Na enig zoek werk de informatie over deze auto gevonden. Meteen een mail naar Zwitserland gestuurd (waar deze wagen stond) met enige vragen. De volgende dag kreeg ik al antwoord, diverse foto’s details en de vraagprijs. Hiervan werd ik enorm enthousiast, maar wilde toch iets meer over de kleine minpuntjes weten. De foto’s hiervan (met name het interieur) schrokken mij weer af. Omdat de auto me niet met rust liet heb ik uit eindelijke een bod gedaan. Als antwoord kreeg ik een tegen bod en toen waren de poppen aan het dansen. Vrijdagochtend 23 november ben ik samen met een maatje op pad gegaan 800 km richting Basel. Deze tocht zal ik niet snel vergeten, er was een weeralarm. Langs de kust windsnelheden tot windkracht 12 en in het midden en zuiden van het land sneeuwstormen. Files die vrijdagochtend ontstonden werden pas 24 uur later opgelost. Na een barre tocht vol files rond 23.00u bij het hotel aangekomen. In de parkeergarage de auto en autoambulance geparkeerd, napraten en vervolgens lekker slapen. De volgende morgen na het ontbijt en nog 20 minuutjes gereden te hebben de plaats van bestemming bereikt. Daar stond mijn "Black Beauty", het was liefde op het eerste gezicht. De verkoper wist ons te vertellen dat deze no. 44 de enige nog bekende rijdende JPS in Zwitserland was en zodoende viel er over de prijs niet meer te discusseren. Na een snelcursus papierwinkel te hebben gevolgd de auto op de ambulance gezet en richting de Duitse grens gereden. Net op tijd arriveerde we hier. De loketten sluiten hier om 13.00u en het was 12.55u, na enige aanmaningen van de Duitse ambtenaren kwam de gang erin. Een half uur later reden we in de EU. Het barre winterweer bleef nog even aan, diverse ongelukken gezien in alle 3 de landen. Maar het gevoel dat ik kreeg toen ik eindelijk met de auto thuis kwam is niet te beschrijven.
[./www.fordcapriiijohnplayerspecial.compag.html]
[Web Creator] [LMSOFT]